Wpis w budowie… Fotorelac­ja ze spon­tan­icznego wypadu  młodych krótko­falow­ców: SP3SLU, SP3TLH, SP3TLF (odpowied­nio 20 do 22 lat), samo­cho­dem Fiat 126p, z radiotele­fonem UKF FM Icom IC-2E, na opuszc­zoną wieżę stalową o wysokoś­ci 52m, na wzniesie­nie Zło­ta Góra w lasach Brzeźno k. Kon­i­na. Był to dawny obiekt nadaw­czy z cza­su PRL. Cel: przy­go­da i naw­iązanie dal­szych łącznoś­ci FM w paśmie 145 MHz. Lato roku 1992.

Stare zdję­cie wzniesienia Zło­ta Góra k. Kon­i­na, autor niez­nany. Wzniesie­nie Zło­ta Góra, najwyższe w region­ie konińskim, ma wysokość bezwzględ­ną 191,2 m n.p.m. Zło­ta Góra jest trady­cyjnym punk­tem widokowym dla wycieczek i rajdów turysty­cznych.

Według strony https://radiopolska.pl/wykaz/obiekt/1007  His­to­ria obiek­tu na Złotej Górze się­ga lat sześćdziesią­tych XX wieku. Jako najlep­sze miejsce dla konińskiego przemi­en­ni­ka telewiz­yjnego wskaza­li ją spec­jal­iś­ci z Politech­ni­ki Warsza­wskiej. Budowa rozpoczęła się 20 sierp­nia 1961 roku. W jej trak­cie konieczne było doprowadze­nie na szczyt góry zasi­la­nia. W tym celu w czynie społecznym lin­ię naziem­ną od Nowego Brzeź­na do grani­cy lasu zain­stalowali pra­cown­i­cy Rejonu Ener­gety­cznego Konin. Dal­szy kilo­metr – w lesie – ułożyli w zie­mi uczniowie Zespołu Szkół Gór­niczych. Postaw­iony nieopo­dal szczy­tu maszt „typu ener­gety­cznego” mierzył 52 metry. Ofic­jalne uru­chomie­nie emisji 11 sierp­nia 1962 roku. Początkowo na kanale 5 retrans­mi­towany był syg­nał z Trze­ciew­ca.

Notat­nik — LOG łącznoś­ci SP3SLU i dłu­gopis “Zenith” trzy­many w ręce. Wśród zapisków widoczne są zna­ki kore­spon­den­tów SP7HLX,  SP5VQ/3, SP3RNZ,  SP3FFN, SP3OKU, SP3TYJ, SP2CMD, SP3VZU, SP3SXB.

Krzysztof SP3TLF pod­czas wspinacz­ki na szczyt wieży. Część dys­tan­su pokony­wana była po dra­binie osłoniętej “tunelem” z kręgów stalowych, a końcówka trasy po samej dra­binie bez osłony. W dole widoczny Fiat 126p.

Wspina się Robert SP3TLH widoczny z wyższego poziomu. Wieza miała 2 stalowe kosze, mini balkony, na których moż­na było sta­bil­nie stanąć.

Krzysztof SP3TLF blisko szczy­tu wieży wysok­iej na 52m. Do gni­az­da antenowego BNC w IC-2E podłąc­zony kabel prowadzą­cy do ante­ny zewnętrznej. Nie ma zdję­cia ante­ny. Mógł to być dipol otwarty, lub pozioma ante­na YAGI 4–5 ele­men­tów. Wów­czas nie było jeszcze powszech­nej prak­ty­ki stosowa­nia anten pio­nowych na UKF-FM.

Radiotele­fon Icom IC-2E. Zdję­cia z Inter­ne­tu, a trze­cie — w dłoni oper­a­to­ra SP3TLF. Egzem­plarz uży­wany na wypraw­ie należał do Rober­ta SP3TLH, a wcześniej do Rad­ka SP3OKU. Został zaku­pi­ony przez Rad­ka SP3OKU jako nowy, w sklepie w Berlin­ie, za walutę “Deutsche Mark” (niem. Mar­ki Niemieck­ie). Nastaw­ian­ie częs­totli­wosci odby­wa się przełącznikiem elek­tro­me­chan­icznym z zębatka­mi, tzw. dra­pakiem. Licz­ba 14 jest domyśl­na, a z widocz­na liczbą “500” częs­totli­wość wynosi w sum­ie 145.000 MHz. Odstęp kanałowy to 25kHz. Dodatkowy przełącznik wprowadza QSY UP 5 kHz. Radio było wysoce czułe oraz miało doskonale brzmiącą mod­u­lację FM. U Rober­ta SP3TLH urządze­nie służyło równiez do łacznoś­ci Pack­et Radio.

Zdję­cie kra­jo­bra­zowe wyko­nane z wieży 52m na Złotej Górze, przy mglis­tej pogodzie, autor: SP3SLU.

Wcześniej odbyliśmy jeszcze jed­ną wycieczkę z noclegiem na Złotą Górę, moim samo­cho­dem Syre­na 105, którego uży­wałem w lat­ach 1991–1992. Skład osobowy SP3SLU, SP3TLF i (?). Nie ma zdjęć z tego wydarzenia. Dys­ponowal­iśmy radiotele­fonem  Rad­mor FM-3011, aku­mu­la­torem, przetwor­nicą Rad­mor 12/24V, anteną poziomą. W nocy odbyła się impreza przy ognisku, połac­zona z wchodze­niem na najwyższy punkt 52 metrowej wieży stalowej. Na szczy­cie wieży obser­wowal­iśmy liczne “wżery”, praw­dopodob­nie były to śla­dy po wyład­owa­ni­ach atmos­fer­ycznych. Zapami­etal­iśmy także, że Syre­na 105L z otwarty­mi drzwia­mi wyglą­dała z góry jak owad ze skrzy­dełka­mi oraz że pod wieżą wsród ruin obiek­tu nadaw­czego rosła owocu­ja­ca jabłoń.